Zarys odpowiedzi:
Pomiary wysokościowe powinny być wykonywane na podstawie geodezyjnej osnowy wysokościowej. Średni błąd położenia punktów pomiarowej osnowy wysokościowej nie może być większy niż 0,05 m względem najbliższych punktów wysokościowej osnowy geodezyjnej, lecz błąd średni wysokości pomiarowej osnowy wysokościowej wykorzystywanej do określenia wysokości szczegółów terenowych takich jak dna studni oraz wloty i wyloty przewodów kanalizacyjnych, nie może być większy niż 0,02 m.
Przedmiotem geodezyjnego pomiaru wysokościowego są elementy szczegółów terenowych, dla których wymagane jest określenie wysokości w państwowym systemie odniesień przestrzennych oraz pikiety.
Ze względu na dokładność określania wysokości wyróżnia się:
- naziemne szczegóły terenowe, w szczególności:
a) przekroje poprzeczne ulic i dróg urządzonych,
b) elementy naziemne podziemnego uzbrojenia terenu;
- podziemne szczegóły terenowe, takie jak:
a) dna studzienek kanalizacyjnych,
b) wloty i wyloty przewodów kanalizacyjnych oraz przyłączy w ich najniższych punktach,
c) osie przewodów podziemnych wodociągowych, gazowych, ciepłowniczych oraz innych przewodów rurowych, a także górne powierzchnie rur lub obudów ochronnych tych przewodów,
d) wierzchy i dna kanałów przewodów kanalizacyjnych, komór i studni sieci uzbrojenia terenu,
e) górne krawędzie (powłoki) kabli doziemnych lub wierzchy rur ochronnych tych kabli,
f) załamania pionowe i poziome osi przewodów sieci uzbrojenia terenu, a także górne powierzchnie rur lub obudów ochronnych tych przewodów.
- Pikietami mogą być w szczególności:
1) charakterystyczne punkty powierzchni terenu położone na liniach o najmniejszym i największym spadku terenu, zwanych dalej ,,liniami szkieletowymi";
2) punkty powierzchni terenu charakteryzujące jego rzeźbę pomiędzy liniami szkieletowymi;
3) charakterystyczne punkty naturalnych lub sztucznych form terenu, w szczególności:
skarp, uskoków, wąwozów, jarów, rowów, kanałów, wałów, grobli.
Geodezyjny pomiar wysokościowy elementów szczegółów terenowych, o których mowa powyżej wykonuje się w sposób zapewniający określenie wysokości pikiet względem najbliżej położonych punktów wysokościowej osnowy geodezyjnej oraz pomiarowej osnowy wysokościowej z dokładnością nie mniejszą niż:
1) 0,05 m - dla obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz pikiet markowanych w terenie;
2) 0,02 m - dla przewodów i urządzeń kanalizacyjnych;
3) 0,10 m - dla budowli ziemnych, elastycznych lub mierzonych elektromagnetycznie podziemnych obiektów sieci uzbrojenia terenu oraz pikiet, niemarkowanych w terenie.
Podstawa prawna:
Rozporządzenie ws. standardów technicznych - par. 16 i par. 35.
(oraz par. 4, 36)